سلول درمانی یکی از شاخه‌های پزشکی بازساختی است که در درمان بیماری ها با سلول های بنیادی نتایج امیدوارکننده و عوارض کمی داشته است. در اینجا مختصرا با آن آشنا می‌شویم.

با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در حوزه پزشکی، برخی از بیماری‌ها درمان قطعی ندارند یا درمان‌های رایج آن‌ها رضایت‌بخش نیستند. در همین راستا در طی سال‌های اخیر، دانشمندان درمان با سلول و فراورده‌های آن را امیدی برای افزایش سلامت انسان می‌دانند. درمان با سلول یا سلول‌درمانی با رویکردی متفاوت به دنبال استفاده از سلول یا فرآورده‌های آن برای ترمیم یا جایگزینی سلول‌های ازدست‌رفته یا آسیب‌دیده فرد بیمار است.

سابقه سلول درمانی به قرن ۱۹ میلادی برمی‌گردد. البته این روش با پیشرفت‌های علمی گام‌به‌گام پیش رفته و خودش را با اصول پزشکی مدرن سازگار کرده است؛ به‌طوری‌که نوع کنونی آن با گذشته تفاوت‌های اساسی دارد. این روزها سلول‌درمانی که نام آن به سلول‌های بنیادی گره خورده، نویدبخش آینده‌ای روشن برای رهایی از بیماری‌های صعب‌العلاج شده است.

پزشکی بازساختی یا پزشکی ترمیمی راهی برای درمان به ‌شکل طبیعی است که سلول های بنیادی نقش پررنگی در آن بازی می‌کنند.

یکی از پدیده‌هایی که به بدیهی بودن آن‌ها عادت کرده‌ایم، این است که بدن می‌تواند خود را ترمیم کند. وقتی پوستمان خراش برمی‌دارد یا دستمان را می‌بریم، همین توانایی خودترمیمی بدن است که دست ‌به ‌کار می‌شود و ….

گاز برای تماس مستقیم با زخم و جذب خون/ترشحات است، اما باند برای محکم کردن گاز یا نگه داشتن عضو به کار می‌رود.